Leidschendam, 29 november 2000

Carla heeft bij haar ouders geslapen en iedereen is al vroeg wakker. Rond 8.00 uur komt Bianca van Aalst het haar van de bruid opsteken. Ook is er een visagist aanwezig die de wallen van Carla op wonderbaarlijke manier weg weet te werken, want er zijn nogal wat uurtjes slaap gemist. Het is een drukte van belang: de fotograaf is inmiddels aangekomen, moeders zorgt dat er koffie is en moet nog naar de kapper, vaders ontpopt zich tot een ware Steeven Speelberg en trapt de plantjes in de tuin plat.

Bij Ruud gaat het er stuk relaxter aan toe. Hij komt pas om 9.00 uur uit zijn bed rollen en zijn ouders en broers komen hem om 9.30 uur ophalen bij ons huis. Ze gaan op weg naar het ouderlijk huis van Carla om 9.50 uur. Aad is chauffeur vandaag, John en Bianca hebben de bloemen bij zich en vader en moeder nemen de zenuwen mee.

Terwijl er nog wat foto's vanuit het slaapkamerraam worden geschoten, komt Ruud met gevolg al de straat in rijden. Dan blijkt dat de sluier nog vergeten is, dus die wordt ook nog even snel ingedaan. Het moment is daar; Carla staat in haar oude slaapkamertje met bonzend hart te wachten terwijl Ruud nog spontaan moet poseren voor de fotograaf. Dan komt hij eindelijk naar boven……………. Vol bewondering bekijken we elkaar, even sprakeloos, het boeket is prachtig, het weer zit mee, niets staat ons nog in de weg, wij gaan vandaag voor levenslang!

Bij voordeur

Eerst nog even wat foto's maken bij Kasteel Duivenvoorde. Daar blijkt de auto toch ietwat te zwaar voor het arme gras. Het resultaat: bruidegom en fotograaf moeten duwen! Aad is licht in paniek en grote kluiten grond en bagger vliegen ons om de oren, maar het komt allemaal weer goed. Ruud gaat op het laatst nog even op de sleep staan, dus met het witte van de jurk is het ook snel gedaan.

Wanneer we rond 12.15 uur weer bij het ouderlijk huis van Carla aankomen, zijn de andere gasten ook aan het binnendruppelen. Iedereen ziet er prachtig uit. We eten nog een broodje en om 12.50 uur gaan we op weg naar het Raadhuis. Ineens komt het allemaal wel heel dichtbij, Carla kijkt nog even bedenkelijk en slikt nog eens een keer. Gelukkig wordt het huwelijk op een zeer komische wijze voltrokken door de heer Matla. Het is zover; wij zijn man en vrouw en we hebben geen garantiebewijs. Op het balkon van het raadhuis zwaaien we de mensen toe en blazen we wat bellen. Daarna gaan we naar de kerk in Stompwijk.

De kus

Bellenblaas

Binnenkomst trouwzaal

14.30 uur en de kerk zit lekker vol. Ruud loopt met zijn moeder het gangpad af, Carla loopt met haar vader op haar doel af. Sterk spul hè, dat Fishermans Friend! De dienst is prachtig, de emoties zijn hevig en het laat in ieder geval bij ons een diepe indruk achter. Tijdens het feliciteren worden we overvallen door alle gelukwensen en aandacht. Hierna drinken we nog even een kopje koffie met de pastoor. Sorry Aad en fotograaf, die stonden maar buiten te wachten.

Aankomst Kerk

Getuigen in kerk

Papa en Carla lopen naar voren

Doopkaarsen uitblazen

Ring Ruud

André Video

Het "onze lieve heer" wordt gezongen

Ruud recht in de lens

bedankje moeders

Om 17.00 uur komen we aan in het Archeon. We drinken wat, we eten wat, een flierefluiter maakt wat muziek en er wordt een leuk stukje gedaan door ouders, broers en zussen. Daarna moeten we alweer rennen naar de receptie die boven gehouden wordt. Wat een drukte! Maar wel héél gezellig. De laatste receptiegasten moet echt weggestuurd worden, want de avondgasten komen er al aan.

Carla met drankje

Carla en Ruud aan tafel

Ruud aan het buffet

Het feest is fantastisch, precies zoals we het wilden, precies zoals we zijn. We houden iedereen voor de gek door netjes klaar te gaan staan voor de openingsdans en vervolgens ongecontroleerd rond te gaan springen op "Laat maar waaien" van Pater Moeskroen. Algehele verwarring en voor sommigen een cultuurshock! De verbazing is compleet wanneer we later op de avond ineens wel echt kunnen stijldansen! Van het geld wat we zouden ontvangen wilden we nieuwe fietsen gaan kopen. Vrienden helpen ons alvast een beetje door een mooie versierde fiets te geven en van de getuigen krijgen we een kinderzitje?

Schoenen verwisselen

Carla en trotse vader

Ruud en trotse moeder

Verliefde Carla en Ruud

André en Maaike uit hun dak

Dansende Carla en Ruud

Alphen aan den Rijn, 30 november 2000 00.55 uur Het einde van de avond nadert en we speechen nog even wat uit onze mouw en Ruud vertelt eindelijk waar de huwelijksreis naar toe gaat: 17 dagen Maleisië. Het is een zooitje. Een stel dorpelingen is met een bus gekomen en heeft de drank overvloedig laten smaken. Een ander stel dorpelingen kon de halve liter pullen ook best waarderen. Er wordt geschreeuwd, gezongen en gestampt. Kortom het is een best feestje geweest, maar aan alles komt een eind. (Spectaculair hè, die fakkeloptocht!?!?)

Carla en Ruud in de lucht

Versierde fiets

Fiets met kinderzitje

Als we thuiskomen blijken de buren het portiek versiert te hebben met slingers, ballonnen, kerstlampjes, champagne en een condoom? Een heel warm welkom thuis. Een prachtig versierde slaapkamer is het werk van Miranda. Carla wist hiervan, maar voor Ruud is dat een grote verrassing.

Carla en Ruud over de drempel

Versiering slaapkamer

Het was echt een dag om nooit meer te vergeten en we hebben ervan genoten!

De honeymoon
Op zondag 3 december 2000 vertrokken we voor een 17 daagse huwelijksreis naar Maleisië. Maandagmorgen na 12 uur vliegen, kwamen we aan in Kuala Lumpur. 7 uur tijdsverschil gaat je niet in de koude kleren zitten, het was er gelukkig héél erg heet. De volgende dag reden we in 4 uur met de bus naar Kuala Tembeling en vandaaruit was het nog 2,5 uur varen per longboot naar Taman Negara. Redelijk afgemat kwamen we aan bij ons houten huisje midden in de jungle en Sinterklaasavond hebben we slapend doorgebracht. (Afgezien van hagedissen in de prullenmand en ratten die je Mentos uit je tas stelen en ander eng geritsel)

Woensdag 6 december hebben we een jungle trekking gedaan onder begeleiding van een gids. Eerst een paar uitzichten bekeken en daarna de "Canopy walkway" beklommen. Dit is een 500 meter lange touwbrug op 30 meter hoogte tussen de boomtoppen. 's Middags voeren we met een bootje nog dieper de jungle in en zwommen we in een riviertje. (Jammer dat die leguanen ook van zwemmen houden.) Ook maakten we kennis met de Orang Asli, het oorspronkelijke volk van Maleisië. Dit zijn nomaden die rondtrekken in de jungle. Soms zie je ze een jaar niet, dit jaar kwamen ze wat vaker te voorschijn.

Donderdag 7 december maakten we een mooi tochtje per boot stroomopwaarts. We zagen weer een paar dikke leguanen die lekker lagen te zonnen. 's Middags liepen we naar een hide out, eenmaal daar aangekomen zagen we daar geen wilde dieren, maar…………3 Groningse jongens. Op de terugweg zagen we wel 2 Malayan Pied Hornbills. 's Avonds gingen we met de gids op zoek naar bugs. We zagen een aantal grote sprinkhanen, een schorpioen, zeer giftige spinnen, kakkerlakken, rupsen, sexende wandelende takken en een nachtbloem die maar één nacht bloeit en de volgende dag afsterft van het zonlicht. Toch sliepen we wel goed die nacht.

Op vrijdag reisden we weer terug naar Kuala Lumpur en vlogen we meteen naar het eiland Penang. Daar hadden we een prachtig hotel en hebben we regelmatig geluierd aan het zwembad. Ook deden we een aantal uitstapjes om wat dingen te bezichtigen. Zoals b.v. botanische tuinen, een vlindertuin, een slangentempel, een batikfabriek, een fabriek waar tin werd gemaakt, Penang Hill en naar Georgetown de hoofdstad van Penang.

Op maandag 18 december vlogen we weer terug via Kuala Lumpur. Het was mooi geweest, maar Carla was erg blij dat ze weer in haar eigen huisje terugkwam. Helaas had zij toch wel last van heimwee gehad zo ver van huis. Maar het was zeker een vakantie om nooit meer te vergeten zoals Ruud al vertelde!

Ook een gratis persoonlijke trouwsite?